คน

สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน                                วุ่นวายสับสนดิ้นรนไขว่คว้า

แก่งแย่งแข่งขันกีดกันบีฑา                       ไม่รู้ว่าดีชั่วเมามัวตัวตน

“กูเก่งกูดีกูนี้แน่                                          มึงเลวมึงแย่ไปให้พ้น

กูรู้กูเลิศกว่าทุกคน                                     มึงโง่มึงจนอย่าสนใจ

กูรวยกูหล่อละออโฉม                               มึงทรามมึงโทรมไม่เอาไหน

กูทำกูผิดช่างประไร                                   มึงผิดให้อภัยไม่ได้แก”

สัพเพ สังขารา อนิจจา                              สิ่งสมมุติแต่งมาไม่เที่ยงแท้

หยุดละโมบโลภหลงหยุดรังแก                 ทั้งกูมึงตายแน่…อนัตตา

สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน                               วุ่นวายสับสนดิ้นรนไขว่คว้า

แก่งแย่งแข่งขันกีดกันบีฑา                      ไม่รู้ว่าดีชั่วเมามัวตัวตน

ชีวิตนี้น้อยนักรู้จักใช้                                หลงสิ่งใดให้ละวางสร้างกุศล

โกรธเกลียดใครให้เมตตาสาธุชน            สุขกมลค้นตนพบจบเรื่องคน. (Hannover ๑๙ พ.ย. ๔๙)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s